ಕನಸಿಗೆ ...

ಕನಸಿಗೆ ...

ತಲೆ ಇತ್ತು 
ನಿದ್ರಿಸು ಬಾ ಎನ್ನೆದೆಯಲಿ 
ಮುದ ಹೃದಯದ ದಿಂಬಿದೆ ...

ನನ್ನ ನಾಯಕಿಯಾಗಿ
ಬಾ ಕನಸಲಿ,
ಒಂದು ಕಿರು- ಕಥೆಯಿದೆ...

ಶ್ವೇತಾಕ್ಷರಗಳ ಕವಿತೆಯಾಗಿ 
ಬಾ ಲಯದಲಿ 
ಒಳಗೊಂದು ಮಧುರ ಹಾಡಿದೆ..

ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ 
ಇಳಿದು ಬಾ ಹುಡುಕುತಲಿ 
ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆ ಅವಿತು ಕಾದಿದೆ ...

ನನ್ನ ಕನಸಿಗೆ 
ರಾಣಿಯಾಗಿ ಬಾ ಕೊನೆಯಲಿ 
ಇನ್ನೇನೂ ತಡ ಮಾಡದೆ ...

ರುದ್ರಪ್ಪ...

ಜೀವನದಿಯೇ

ಒಹ್ ಪಿಸುಮಾತಿನ ಜೀವನದಿಯೇ
ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತಾಗಿ ಹರಿಯುತಿರು 
ನೀನೊಮ್ಮೆ ತುಳುಕುವವರೆಗೆ,
ಮಾತಿನ ಉಸಿರೆಲ್ಲ ಮೌನವಾಗುವವರೆಗೆ ...

ರುದ್ರಪ್ಪ...

ನೆನಪು ...

ನೆನಪು ... 

ನೆನೆ ನೆನೆದು ಹಸಿಯಾದ 
ನೆನಪುಗಳನೆತ್ತಿಕೊಂಡು 
ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆಯಿಂದ ಒರೆಸಿ 
ನಿಟ್ಟುಸಿರ ಬಿಸಿಗಾಳಿಗೆ
ಒಣಗಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ,
ಕಣ್ಜಾರಿ ಬಿದ್ದ 
ಒಂದೆರಡು ನೆನೆ-ಹನಿಗಳು 
ಉಟ್ಟ ದೇಹವ ನೆನೆಸಿ 
ಆತ್ಮ ನಡುಗಿಸುತ್ತಿವೆ... 

ರುದ್ರಪ್ಪ

ಭಾವ-ಕರೆ ...

ಭಾವ-ಕರೆ ...

ಕರೆದಾಗ ಬಾರದೆ 
ನಿಮ್ಮಿಷ್ಟ ಸಾಧಿಸುವ
ಕಿವುಡ ಭಾವಗಳೇ 
ಇಂದೊಮ್ಮೆ ಬನ್ನಿ ಬದಲಾವಣೆಗೆ 

ಜ್ವರ ಬರುವಂತೆ 
ಒಲವಲ್ಲಿ ಮಿಂದೆದ್ದು 
ಮದ್ದಿಗೆ ಗುದ್ದಾಡುವ ಭಾವಗಳೇ 
ಮದ್ದಾಗ ಬನ್ನಿ ನೋವುಂಡ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ...

ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿ ಅದರೊಳಗೆ ಕೂತು 
ಇಣುಕಿ ನನ್ನತ್ತ 
ನೋಡುವ ಭಾವಗಳೇ 
ಕೊನೆ ಹೇಳಿ ಕಣ್ತೆರೆಸದ ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚಾಲೆಗೆ ...

ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಕೊಡದೆ 
ನಿಮ್ಮ ಕೆನ್ನೆಯ ನೀವೇ 
ಮುದ್ದಿ ಒದ್ದಾಡುವ ಭಾವಗಳೇ 
ಪಾತ್ರವಾಗ ಬನ್ನಿ ಬಯಲಿಗೆ ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಗೆ... 

ಬನ್ನಿ ಭಾವಗಳೇ ಬದಲಾವಣೆಗೆ 
ಭಾವಿಕಪ್ಪೆಯಾಗದೆ ನನ್ನೆದೆಗೆ ...

ರುದ್ರಪ್ಪ...

ಕಷ್ಟ ...

ಕಷ್ಟ ...

ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ 
ನನ್ನ ಕವಿತೆಯಲಿ 
ಆ ನಿನ್ನ ಮಧುರ ಪ್ರೀತಿಯ 
ನಾ ಎಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಡಲಿ ।।

ಎಲ್ಲೇ ಅಡಗಿಸಿದರೂ 
ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತಿದೆ 
ಎಂದೆಂದೂ ತನ್ನಿಷ್ಟಕೆ 
ಗೊಣಗುವ ಭಾವಗಳಲಿ,...

ಹೇಳು ಆ ನಿನ್ನ ಮಧುರ ಪ್ರೀತಿಯ 
ನಾ ಎಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಡಲಿ ।।

ಸುರಿದುಬಿಟ್ಟೆ ಅಕ್ಷರ ಸಾಲಿನ ಹಿಂದೆ 
ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಿರಲಿ ಎಂದೇ 
ಅಡಗಿಸಿಹುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತಿದೆ 
ಆ ಪಾರ ದರ್ಶಕ ಸಾಲುಗಳಲಿ... 

ಹೇಳು ಆ ನಿನ್ನ ಮಧುರ ಪ್ರೀತಿಯ 
ನಾ ಎಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಡಲಿ ।।

ತಳ್ಳಿ ಬಿಳಿಯ ಬಾಗಿಲಿನ ಹಿಂದೆ 
ಕ್ಲಿಷ್ಟ ಪದಗಳ ಜಡಿದೆ 
ಹೊರಬಂತು ತನ್ನಷ್ಟಕೆ ಓದಿ 
ಹಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಕ್ಷರಗಳ ಕೀಲಿಯಲಿ...

ಹೇಳು ಆ ನಿನ್ನ ಮಧುರ ಪ್ರೀತಿಯ 
ನಾ ಎಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಡಲಿ ।।

ಸಾಲುಗಳ ನಡುವೆ ಕಟ್ಟಿ ಹೂತಿಟ್ಟೆ 
ಕಾಣದ ಬಿಳಿ ಮೂಟೆಗಳಲಿ 
ಉಕ್ಕಿತು ಉಳಿದ ಶುಭ್ರ ಬಿಳಿಯ 
ಚಿತ್ತಾರವಾಗಿ ಕಪ್ಪಕ್ಷರಗಳ ಖವ್ವಾಲಿಯಲಿ...

ಹೇಳು ಆ ನಿನ್ನ ಮಧುರ ಪ್ರೀತಿಯ 
ನಾ ಎಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಡಲಿ ।।

ಬರೆದಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟೆ 
ಎಂಬುದ ನಾ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟೆ 
ಬಾ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡು 
ಈ ಹಿಂದೆ ಏನೇನು ಕೊಟ್ಟೆ ...

ಎಲ್ಲ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಬಚ್ಚಿಡುವೆ ಈ ಬಾರಿ 
ಕೊನೆಗೆ ಬರುವ ನನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಹಿಂದೆ... 

ರುದ್ರಪ್ಪ...

ಕವಿತೆ...

ಕವಿತೆ...

ಬೆರಳಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ 
ಪಲ್ಟಿ ಹೊಡೆಯುವ 
ಪದ, ಪೆನ್ನಿನ ಸರ್ಕಸ್ಸು,

ಗಾಳಿಯಲಿ ಗೀಚಿ 
ಒಮ್ಮೆ ಕಂಡು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಳಿಯುವ 
ಅವಳನ್ನೇ ಹೋಲುವ ಖಯಾಲಿ, 

ಎಷ್ಟೇ ವರ್ಣಿಸಿದರೂ 
ಅಳಿಯದೆ ಉಳಿಯುವ 
ಅಸಮಾಧಾನ,

ಆಗಾಗ ಪದಗಳಗೆತಕ್ಕೆ 
ಸ್ಪಂದಿಸುವ ತಲೆಕೆರೆತ,

ಅವಳತ್ತ ಕವಿತೆಯಾಗಿ 
ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರಿ ಹೋದ 
ಹಾಳೆಗಳ ಫಳ ಫಳ ಸದ್ದು 

ಎಲ್ಲ ಸೇರಿ 
ಇಂದು ಇನ್ನೊಂದು ಕವಿತೆಯಾಯ್ತು...

ರುದ್ರಪ್ಪ...

ಒಲವು...

ಒಲವು...

ಛಳಿಯಲಿ ನಿನ್ನೊಲವಿನ 
ಮಳೆ ಹನಿಯ ಸಂಭ್ರಮ 
ನೆನೆದ ನನ್ನೆದೆಯ ನೆಲದಿ 
ಬಿಸಿಯುಸುರಿನ ಘಮ ಘಮ... 

ನಿನ್ನೊಲವಲಿ ಮಿಂದೆನ್ನ ಹೃದಯ
ಮೆದುವಾಯಿತಲ್ಲ ಈಗ,
ಮುದ್ದೆಯಾಗುವ ಮುನ್ನ
ತಬ್ಬಿ ತೀಡು ಬಾ ಬೇಗ!!

ರುದ್ರಪ್ಪ...