ಗುರುವಾರ, ಆಗಸ್ಟ್ 22, 2013

ಒಬ್ಬ ಬರಹಗಾರ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯೋಕೆ ಭಾವ ಅಮ್ಮನಾದರೆ , ವಿಮರ್ಶೆ ಅಪ್ಪನಿದ್ದಂತೆ ...

ರುದ್ರಪ್ಪ...

ಬೆತ್ತಲಾಗಿ

ನೀ ದೂರ ಹೋದಾಗಿನಿಂದ ಕೈ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು 
ವಿರಹದ ತಡೆಯಲಾರದ ಚಳಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ 
ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ ಭಾವನೆಗಳು ಅರ್ಥ ಕಳಚಿಕೊಂಡು...

ರುದ್ರಪ್ಪ...

ಚಿರಂಜೀವಿ ...

ಚಿರಂಜೀವಿ ...

ನೆನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕೂಡಿಟ್ಟ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಾಡು ಗಮನ ಸೆಳೆಯಿತು...

"ಆಡಿಸುವಾತ ಬೇಸರಗೊಂಡು ಆಟ ಮುಗಿಸಿದ"...

ಈ ಹಾಡಿನ ತುಣುಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಧನಾತ್ಮಕ ಭಾಗ ಇದೆ, ಆಡಿಸುವಾತನಿಗೆ ಬೇಸರ ಆಗದೆ ಇರೋ ಹಾಗೆ ನೋಡ್ಕೊಂಡ್ರೆ ನಾವು ಚಿರಂಜೀವಿ:-) ಆಹಾ! ಸಾವಿಗೆ ಎಂಥ ಔಷಧಿ !! ಅವನಾಟಿಗೆಯ ಒಳಗೆ ಅವನು ಜೀವ ತುಂಬಿ ಕಳಿಸೋದು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಬದುಕಲಿ ನೋಡಿದವರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನೋಭಾವವುಳ್ಳ ಮನೋರಂಜನೆಯಾಗಿರಲಿ ಅಂತನೇ ಹೊರತು ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಸೋತು ಸತ್ತು ಬದುಕಲಿ ಅಂತ ಅಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಬೇಸರ ಆಗೋದು ಕೂಡ ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ.

ಮುಂದಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನಪ್ಪಾ ಅಂದ್ರೆ, ಅವನನ್ನ ಹೇಗೆ ಬೇಸರ ಬರದೆ ಇರೋ ಹಾಗೆ ನೋಡ್ಕೊಳ್ಳೋದು? ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರೋ, ನಮ್ಮ ಇತಿ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿರೋ,ಕಷ್ಟನೋ-ಸುಖಾನೋ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ಗೆಲುವಾಗಿ ಇದ್ರೆ ಅದೇ ಅವನಿಗೆ ಒಂಥರಾ ಮನೋರಂಜನೆ. ಏನಪ್ಪಾ ಇವನಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಕೊಟ್ರು ಇನ್ನು ಗೆಲುವಾಗೆ ಇದಾನೆ!!, ಇನ್ನೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ ಕೊಡೋಣ ಅಂತ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಆಟ ಮುಂದುವರೆಸ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಸುಮ್ಮನೆ ಉರುಳಿಹೋಗದ ಆಟಿಗೆಗಳನ್ನ ಅವನು ಬೇಸರಗೊಂಡು ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಉತ್ಸುಕತೆಯ ಮಡಿಲ್ಲಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿ ಆಡಲು ಬಿಟ್ಟಿಹ...

ಆಟದಲ್ಲಿ ಅನ್ವೇಷಣೆ, ಕಷ್ಟ, ಸೋಲು, ಒಂದರ ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಹಂತಗಳು ಇರಲೇಬೇಕಾದಂತ ಭಾಗಗಳು.

ರುದ್ರಪ್ಪ...

ದಿನಚರಿ...

ದಿನಚರಿ... 

ತಿರುಗಿ ನೋಡುವ ಬನ್ನಿ 
ಇತಿಹಾಸ ತಿರುವಿ ತಿರುವಿ 
ಘಮ ಘಮಿಸಲಿ 
ದಿನಚರಿಯು, ಕಂಡ 
ಕನಸುಗಳ ಸುಮವೆಲ್ಲ 
ಹರವಿ ಹರವಿ ... 

ಕನಸು ಮರಳುಗಾಡಿನ 
ಮರೀಚಿಕೆಯಾದರೂ, 
ಮನಸು ಕಾನನದ 
ಜಿಂಕೆಯಂತಿರಲಿ...

ರುದ್ರಪ್ಪ... 

ಬಾಕಿ

ಬಾಕಿ 

ದಿಗಂತದ ಹೊಸ ಆಮಿಷ 
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಣ್ತೆರೆಸಿದೆ 
ಸುಖಾಂತದ ಹಳೆಯ ಬಾಕಿ 
ಇಂದಾದರೂ ತೀರಿಸಬೇಕಿದೆ... 

ರುದ್ರಪ್ಪ... 

ಅವಳು ...

ಅವಳು ... 

ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ನಗುವಳು 
ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾತಾಡುವಳು 
ಏನೇನೋ ಗುನಗುನಿಸುವಳು 
ಕಾರಣ ಇಲ್ಲದೆ ಕೋಪಿಸಿಕೊಂಡವಳು 
ಒಮ್ಮೆ ತುಸು ದೂರ 
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ 
ಸದಾ ನನ್ನವಳು ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಸಲುಗೆ 

ಇಂದೂ ಆವರಿಸಿರುವ 
ಅದೇ 'ಮೌನ' 
ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಾಳೆ, ಏನೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ 
ಮತ್ತೆ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ 
ಅವಳನ್ನೇ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ... 

ರುದ್ರಪ್ಪ ...

ರಾತ್ರಿ

ರಾತ್ರಿ ಅದೆಷ್ಟು ಅತ್ತಿತ್ತೋ 
ಇನ್ನು ತೇವ ಆರಿಲ್ಲ... 
ಕಥೆ ಹೇಳಿತು ಕಾಲಡಿಗೆ 
ಇಬ್ಬನಿಯೊಸರಿದ ಹುಲ್ಲೆಲ್ಲ...


ರುದ್ರಪ್ಪ...